Waendber Blog - Classical Music Blog

เห็นด้วย

แต่ถ้าไม่ค่อยมีโอกาส ก้อเล่นๆเท่าที่ดีที่สุดที่ทำได้ก้อดีแล้วเนอะ

งืม สู้ๆ

' 3'a เราน่าจะมีโอกาสได้พูดคุยกันมากกว่านี้นะคับ หวังว่า... เพราะผมเองก็กำลังเดินบนเส้นทางเดียวกัน ประสบปัญหาคล้าย ๆ กัน ตอนนี้ก็ต้องยอมรับว่ากำลังหยุดไม่ได้ก้าวไปไหนเลย แต่ไฟยังไม่มอดนะคร้าบ กำลังสร้างทุนเพิ่มใช้ในการเรียนดนตรีโดยเฉพาะ

อยู่เฉย ๆ ไม่มีใครมามอบโอกาสให้เราหรอกคับ(ยิ่งเป็นประเทศนี้แล้วด้วย) เมื่อเป็นอย่างนั้น เราเองก็ต้องสร้างโอกาศให้ตัวเราเองจิงป่ะคับ อย่างพึ่งหมดไฟ มาพยายามด้วยกันนะคับผม

ผมขอเพิ่มเติมหน่อย
เรื่องหาที่เรียนอาจจะหาได้ไม่ยาก ผมเคยคุยกับครูสอนเปียโนคนนึงที่โรงเรียนดนตรียุคลธร จ.สระบุรี อายุไล่ๆ กับผม ฝีมือเปียโนเขายอดเยี่ยมมากเลยนะ เขาเรียนอยู่ที่ไหนสักที่นึงจำไม่ได้ ไม่ใช่มหาลัยแบรนด์เนมค่าหน่วยกิตจึงไม่แพง

แต่ปัญหาต่อมาก็คือ จบมาแล้วทำยังไงถึงจะเป็นนักดนตรีที่มีชื่อเสียงระดับโลก ... อย่างหลายๆ คนจบมาก็เป็นครูสอนดนตรีเท่านั้น (คนที่ผมยกมาก็เป็นตัวอย่างหนึ่ง) ได้เงินเดือนเดือนละ 7000 กว่าบาท ถ้าถามว่าทำยังไงถึงจะเป็นนักดนตรีที่มีชื่อเสียง ผมว่าอันนี้ก็ต้องขึ้นอยู่กับความกล้าที่จะไขว่คว้าหาโอกาส และการมีเอกลักษณ์ของตนเอง ... ยกตัวอย่างเช่น คนที่ร้องเพลง "โฟดีฟาย" (ไอ้ โฟดีโฟดีโฟดีฟาย เยสไอไลค์ตะแหน่วตะแหน่ว น่ะ) เค้าก็เป็นคนธรรมดาๆ คนนึง พอแต่งเพลงนี้แล้วเขาก็เอาไปขายค่ายเทปต่างๆ แต่ไม่มีใครเอา แต่เขาก็ไม่ย้อท้อที่จะเสนอผลงานให้กับค่ายเทปค่ายต่อๆๆๆ มา จนประสบความสำเร็จจนได้ ตอนนี้จากคนธรรมดาเขาก็กลายเป็นคนที่มีชื่อเสียง

สรุปแล้วคือ ซ้อมให้เยอะๆ เล่นให้เก่งๆ (สร้างเอกลักษณ์ของตัวเองก็ดีถ้าเป็นไปได้) จากนั้นออกประกวดตามงานแข่งขัน + ออกแสดงให้มากๆ ให้ผู้คนได้เห็นตัวตนและฝีมือของเราครับ

ปัญหานี้มีให้เห็นมากจริงๆในไทย
เรื่องที่นักดนตรีที่รักและอยากจะเรียนดนตรีจริงๆ ไม่มีงบ
เนื่องจากราคาเครื่องดนตรีและค่าเล่าเรียนนั้นแพงเหลือเกิน

อย่างรุ่นน้องของผมก็มีคนบอกว่าจะสอน แต่คิดเงินชั่วโมงละ 1000 บาท
แค่ค่าเครื่องดนตรีก็ล่อเข้าไปแสนแล้ว ไหนจะค่าอื่นๆอีก

แต่...
ผมเชื่อว่า หากเราฝันและพยายามดิ้นรนไขว่คว้าฝันเอาไว้
โอกาสดีๆจะต้องมาถึงแน่นอนครับ

ใช่ค่ะ เด็กเรียนเอกดนตรีเยอะ แต่ว่า ไม่เห็นมีใครโดดเด่นออกมาซักคน
พยายามเข้านะคะ

โห...ไอ่ชีวิตบัดซบเอ้ย........อย่าไปพยายามเลย มันไม่เคยมีอะไรดีขึ้นมาหรอก เราลองมาเกือบทุกอย่างแล้ว เราจะเด่นขึ้นมาประเดี๋ยวนึง แล้วมันก็จะ ดับ มอดลงไป จนเหลือเท่าเดิม หรือ เหลือน้อยกว่าเดิมเสียด้วยซ้ำ

มันไม่ใช่ว่าเด็กเรียนออกมาแล้วไม่โดดเด่น หรือว่าเด็กไม่เก่งนะ แต่อยู่ในไทยแล้วมันไม่ได้เกิดก็แค่นั้นเอง...

มันมีระบบ อุปถัมป์กันที่พวกที่อยู่บนที่สูงๆ(ในไทย) เค้าจะไม่ยอมให้มีคนมาแทนที่เค้าต่างหากหละ


ลองเรียนมหาลัยที่ไม่ต้องดังมากรองมามั้ยหละ เราก็เรียนอยู่(ถูกที่สุดในไทย) แต่ต้องดูดีๆนะ ... แล้วก็ต้องเข้มแข็งมากๆด้วย เพราะสังคมมันจะไม่ดีเหมือนมหิดลหรือศิลปากร


แต่ถ้าแน่จริงเรียนศิลปากรก็ได้ เพราะว่า มันมีหนทางให้หาเงินมาใช้ค่าเทอมได้ค่อนข้างมากกว่ามหิดลอยู่....


ว่าแต่จะเรียนเครื่องอะไร...

ม.รองๆ ไปก็ ม.บูรพา ม.เชียงใหม่ ม.ขอนแก่น ม.สารคาม ไรงี้... ดูแต่ละที่ดีๆ เครื่องเอก กับอาจารย์สอนแต่ละที่มันก็ดีไม่เหมือนกันเหอๆ

เรียน คห.ที่ #7 ครับ

ผมอยากเรียนการประพันธ์เพลงน่ะครับ

จะเสริมความรู้ที่เรายังไม่ได้รู้เลยน่ะครับ

ใครพอที่จะมีข้อมูลบ้างก็บอกหน่อยได้นะครับ

หรือที่ waendber@windowslive.com นะครับ

ผมใจรักดนในดนตรี คนหนึ่งครับ

เห็นใจครับ เมืองไทย ยังไม่ค่อยเปิด กว้าง เรื่อง ดนตรี เท่าไหร่ครับ เห็นก็มีแต่พวก ประกวดร้องเพลงอย่างเดียว เอาหน้าตา ร้องดีแค่นี้ ขายได้

ส่วนถ้ามาเป็นวง ต้องเก็บเกี่ยวประสบการณ์ การฝึกฝน อย่างหนัก ครับ พรสวรรค์ กับใจรักคงไม่พอ

ดูอย่าง ประเทศอื่นสิครับ นักดนตรี ที่ติด TOP ของโลก
และเป็น Idol ของคนรักดนตรีอีกหลายคน เขาเปิดกว้างครับกว่าจะถึงวันนี้ เขสต้อง เหนื่อยกับอะไร หลายๆ อย่างมาเยอะ ทั้งเงินและ เวลา แต่ว่า อย่างแรก เริ่ม ต้นครับ

เริ่ม ด้วย การหัดเล่นเอง ซื้อ เครื่องดนตรีซักชิ้นไม่ต้องแพงมากมาย ชิ้นแรกนี่แหละ จะเป็นครูของเรา
ซื้อ มาแล้วซ้อม ครับ เรียน รู้ด้วยตัว เิอง ฝึกฝน ทุกวัน
ฟังดนตรี หลายๆ แนว ครับ เล่นไปเรื่อยๆ มันจะจับทาง ได้ครับ คราว นี้ต้อง ไช้ความรู้ เรื่องโน๊ต เพลง ทำนอง ต่างๆ เริ่ม จิตนาการ หาแนวที่เราชอบ เล่นไปเรื่อยๆ เก็บ ประสบการณ์ ครับ

ซ้อม ครับ ซ้อม ว่างๆ เซง จับมาเล่น อย่าง มือกีต้าชื่อนี้น่าจะคุ้นกันดี steve vai เขาซ้อม วัน 18 ช.ม. ทำได้ไง
คนหรือป่าว - -.... ป๋า เป็น Idol ของผม เลย

วันข้างหน้าผมต้องเป็นอย่างเค้าไห้ได้มือกีต้าร์แนวร็อค สายกีต้าร์ฮีโล่

หนูอยากเป็นนักดนตรีค่ะ
แต่ ทำไมประทศไทยถึงไม่ค่อยเปิดโอกาศเลย จะปิดกั้นไปถึงไหนกัน ที่ย้านก็ไม่ค่อยจะมีงบ

หนูก็อยากเรียนเปียโน แต่ทำไมที่เรียนมีแต่ราคาแพงๆทั้งนั้นเลย หนุฝันว่าอนาคตอยากเป็นนักดนตรี ตอนนี้หนูท้อแท้ใจมาก ทำไมที่บ้านถึงต้องมีปัญหา ทำไมประเทศไทยถึงต้องปิดกั้น
หนูอนากรู้มากๆๆเลย ว่ามีแม่ที่ไหนเขาทำลายอนาคตของลุกตัวเองบ้าง หรือไม่แน่ ที่ทำลายอนาคตน่ะ ลูกของเขาอาจจะเป็นลูกเลี้ยงก็ได้ แล้วไม่ยอกส่งเรียนดนตรี แล้วเก็บเงินเอาไว้ให้ลุกแท้ๆๆๆๆของตัวเอง

หมดอนาคต ในเมื่ออนาคตของหนูถูกทำลาย แม่ก็ไม่เคยใส่ใจเรื่องดนตรี ชีวิตนี้หนูจะทำอะไรได้ โตไปจะทำงานอะไรจะมีกระจิตกระใจเรียนไหม ในเมื่ออนาคตของหนูทุ่งเทให้เรื่องดนตรีหมดแล้ว หนูอยากเรียนมากๆๆๆ