Marluxia นิทานสั้นเรื่อง แอปเปิ้ลทองคำ (แต่งเอง) The Gold Apple
posted on 13 Jun 2007 20:18 by waendber in E-Storiesมีอยู่วันหนึ่ง นานมาแล้ว มีชายคนหนึ่งชื่อ ปีเตอร์ อายุราว ๆ 22 ปี ชีวิตของเขาต้องระเหเร่ร่อนตามชานเมืองของกรุงลอนดอน เขาใช้ชีวิตด้วยการเร่ร่อนตามบ้านต่าง ๆ แต่ไม่มีใครให้อยู่เลยสักคน เพราะชาวบ้านรังเกียจคนเร่ร่อน เขาต้องนอนบนถนนบ้าง เขาต้องระแวง ไม่ให้โดนรถม้าทับ เพราะจะวิ่งตลอดเลย ตอนกลางคืน
เขาถือว่า เป็นชายที่ไม่โชคดีเลย โชคลาภ ไม่เคยเข้าตัว มีแต่เคราะห์ซ้ำกรรมซัด ชีวิตเขาเร่ร่อนไปทั่วกรุงลอนดอน เผอิญไปเจอวิหาร เวสมินส์เตอร์ (Wesminster Abbey) แล้วเขาก็คุกเข่าต่อหน้าวิหาร ล้วนต่อหน้าประชาชน ด้วยความไม่เกรงใจ แล้วอ้อนวอนว่า
"โอ...พระเจ้า ขอให้พระเจ้าประทานพรมาให้ข้าพเจ้าด้วย ข้าพเจ้าต้องใช้ชีวิตเร่ร่อนทั่วกรุงลอนดอน ทำไมพระเจ้าไม่เห็นใจข้าพเจ้าบ้าง ข้าต้องใช้ชีวิตอด ๆ อยาก ๆ ขอข้าวคนนู้น คนนี้กินตลอด ไม่ได้ตอบแทนบุญคุณบ้างเลย จึงมาขอพรจากพระเจ้า พระเจ้าจะต้องคุ้มครองข้า มิควรแล้วแต่พระเจ้าจะโปรดกรุณา"
แล้วเขาก็เดินทางต่อไป จนไปถึง หอรัฐสภาของอังกฤษ และหอนาฬิกาบิ๊กเบน แล้วเขาก็นั่งอยู่ตรงนั้น ใกล้ริมแม่น้ำ แต่มันมีอะไรแปลก ๆ ลอยมาจากแม่น้ำ เขาก็กระโดดลงไปแม่น้ำ แล้วเขาก็หยิบสิ่งหนึ่งขึ้นมาได้ มันก็คือ แอปเปิ้ลทองคำ ชายคนนั้น ก็แปลกใจ
"ทำไมข้าต้องมาเจอแอปเปิ้ลลูกนี้ด้วย"
เขาตอบด้วยความไม่รู้ เขาก็หยิบใส่กระเป๋า ขึ้นจากแม่น้ำ แล้วเดินต่อไป ด้วยความตื่นเต้น
วันหนึ่ง ข่าวได้กระจายไปทั่วกรุงเรื่อง แอปเปิ้ลทองคำของจักรพรรดิ โจเซฟ หายไป 1 ลูก ถ้ามีใครพบเจอ หรือ เบาะแส ให้มาแจ้งที่ หน่วยทหารรัฐของจักรพรรดิ ด่วน!
ปีเตอร์ก็อยู่ที่กองขยะ ซึ่งอยู่นอกเมืองกรุงลอนดอน แล้วเขาก็แปลกใจ เพราะมีทหารออกหน้าที่ผ่านทางนี้ด้วย ด้วยความกลัวทหาร ปีเตอร์วิ่งหนีสุดชีวิต หอบไป แหบไป ทหารเห็นคนวิ่ง ก็จะตามไปดูว่าใคร จึงเร่งให้ม้าวิ่งไปที่เขา แล้วเขาก็สะดุดหิน ล้มลงไป ทหารจึงหยุดม้า แล้วเข้าไปหาเขา แล้วถามว่า
"เจ้าคือใครหรือ ?" ทหารกองหัวหน้า ถาม
"ผม ปีเตอร์ โลว์ดอน แล้วท่านคือใคร"
"ข้า จอห์น ไฮนส์ เป็นหัวหน้ากองทหารฝ่ายพิเศษ"
"ข้ามีหน้าที่มาตรวจยาม จะออกรบ แล้วเจ้าถืออะไรมา" ทหารถาม
"เปล่า" ปีเตอร์ตอบ
"อย่าเลยน่า ส่งมาเดี๋ยวนี้ มันคืออะไร"
ปีเตอร์ส่งของอันนั้นไป ทหารเปิดดูแล้ว มันก็คือ แอปเปิ้ลทองคำ ทหารร้องด้วยความดีใจ
"โอ้!...เจ้านี่วิเศษมาก ข้าตามหาแอปเปิ้ลทองคำมาเนิ่นนาน ในที่สุด ก็เจอจนได้" ทหารร้องด้วยความดีใจ
?????? ปีเตอร์ งง
แล้วทหารบอกกับปีเตอร์ว่า
"เจ้าจงตามข้า ข้าจะพาไปหาจักพรรดิ เพื่อให้ทรงทราบ"
ทหารได้ให้ปีเตอร์ขี่หลังม้า ถือนับว่าเป็นครั้งแรกที่ขี่ม้า เขาดีใจมาก
ทหารก็มุ่งหน้าไปที่ประทับของจักรพรรดิโจเซฟ
เมื่อถึงที่ประทับ
เจอท่านจักพรรดิโจเซฟ
จักพรรดิร้องด้วยความตกใจว่า
"ว้าว เจ้านี่วิเศษมาก หาแอปเปิ้ลทองคำเจอจนได้ สำหรับการตอบแทนเจ้า ข้าจะให้เจ้าอยู่เป็นรัชทายาทของจักรพรรดิ แทนพระราชโอรส ที่เสียชีวิตไป"
ปีเตอร์บอกกับจักรพรรดิว่า
"ข้าซึ้งในบารมีของท่านนัก แต่ข้าจะรับไว้ไม่ได้"
"ทำไมล่ะ เมื่อข้าให้เจ้าเป็นรัชทายาท" จักรพรรดิถาม
"ขอให้ข้าพเจ้า อยู่ใช้ชีวิตแบบธรรมดาเถิด ขอให้อยู่เป็นสุข แค่นี้ข้าก็พอใจแล้ว" ปีเตอร์ตอบ
แต่จักรพรรดิอ้อนวอนให้ปีเตอร์เป็นรัชทายาทแทน
จนในที่สุด ปีเตอร์ ก็ต้องยอมรับการตอบแทน
ในที่สุด ปีเตอร์ ก็อยู่เป็นรัชทายาทแทนพระโอรสที่เสียชีวิตไป
ปีเตอร์ได้แต่งงานกับ มาเรีย เออร์นี่ย์-แมคดอนสัน
ชีวิตคู่ก็ดำเนินอย่างราบเรียบ หลังจากนั้นเป็นต้นมา
อันนิทานเรื่องนี้ ผมแต่งโดยใช้สมอง เอาแค่อ่านเล่น ๆ กันนะครับ
เขียนลงบล๊อกไปเลย ไม่ได้ร่างลงสมุด
เรื่องนี้ ผมย้อนยุคตอนก่อน ๆ ถึง 250 ปี
มีข้อวิจารณ์อะไร ก็โพสได้เน้อ
^_^
#1 By นู๋ส้มเขียวหวาน [ MV - SONG - LYRICS ] on 2007-06-13 20:30